Fragment uit:
Niet echt maar wel heel leuk - het geheim van leren binnen een verhaal

Ellen Reehorst; verschenen in Spel werkt, geef het door; Centrum Spelmethodiek Hogeschool van Utrecht 2001, 3239 woorden.

Mijn jongste dochter Vera is net weer terug. Niet van een schoolreisje maar van haar eerste ruimtereis. Nu staat ze verwachtingsvol voor het bord, samen met alle kinderen uit haar combinatiegroep 4/5. Het lokaal is stampvol want er zijn nogal wat ouders op de presentatie afgekomen. Alice heeft de microfoon, praat alles aan elkaar en geeft elk kind afzonderlijk het woord. Als de astronauten zich hebben voorgesteld is Dick aan de beurt. Die ziet zijn grote en erg stoere zus Lea tussen het publiek zitten en aarzelt even. Dan zegt hij vastbesloten: 'We wilden een echte reis door de ruimte maken, maar daar heb je een echte raket voor nodig. Die hebben we zelf gemaakt.' Dick wijst op de leeshoek, die er wel raket-achtig uitziet maar nog steeds goed als leeshoek is te herkennen. En zegt dan, terwijl hij zijn zus strak aankijkt: 'Hij is niet echt, maar het was wel heel leuk.'

Niet echt maar wel heel leuk. Treffender kun je het eigenlijk niet zeggen. Verhalend ontwerpen levert onderwijs op dat net zo boeiend is als een goed boek of een spannende film. Het roept bij kinderen zulke krachtige betrokken...

Verder lezen? Download het artikel in PDF-formaat.