Fragment uit:
Stuur, rem, gaspedaal en richtingaanwijzer

Ellen Reehorst, Praxis Bulletin januari 2003.

Leerkrachten die mooie verhalende ontwerpen uitvoeren zijn altijd meesters (of vaker nog juffen) in het stellen van sleutelvragen. Meestal zijn ze er wat onwennig mee begonnen, maar willen ze al snel niet meer zonder. Sleutelvragen blijken het leren van kinderen zo sterk te activeren dat het jammer is om ze alleen binnen een verhalend ontwerp te gebruiken. Ze geven de kinderen tegelijk volop inbreng en voldoende structuur.

Wanhopige student

Een wanhopige student stuurt de volgende mail. ‘Volgens mij heb ik nu bijna alles gelezen over verhalend ontwerpen. Maar één ding snap ik nog steeds niet. Hoe kun je kinderen vrijheid en inbreng geven en tegelijk je onderwijsdoelen halen? Ik heb het gevoel dat deze vraag niet onbelangrijk is.’ Beste student, deze vraag is zelfs heel belangrijk. Maar wees gerust: geen kind wil onbeperkte vrijheid; dat leidt alleen maar tot verdwalen of verdrinken. En ook binnen een vooraf bedachte structuur is veel eigen inbreng mogelijk, maar dan op een kleinere, werkbare en dus leukere schaal. En gelukkig zijn er sleutelvragen om de kinderen zowel structuur als vrijheid te bieden. Lees vooral verder...

Verder lezen? Download het artikel in PDF-formaat.